De start van onze zomer avonturen

Er is geen zuchtje wind, alleen een warme deken over de boot en onze lichamen. We staan op prachtige houten rabelo boten. Voorzien van een enorm zeil wat zielig heen en weer flappert. Vroeger werden de rabelo boten gebruikt om de wijn te transporteren van de wijngaarden in de Dourovallei naar de wijnkelders in Vila Nova de Gaia. Ik voel een zweetdruppel over mijn rug glijden. Het is heet, heel erg heet in de zon. Ik heb me tot ver onder mijn oksel ingesmeerd met zonnebrand, bang om te eindigen als een kreeft op een bedje van druiven. De mensen aan de kade kijken naar ons en wachten op vermaak. Mijn deodorant heeft mij al een uur geleden in de steek gelaten, dus ik houd het zwaaien naar het publiek maar even voor gezien.

We dobberen op het water, alsof we een vintage port zijn die nog jaren moet rijpen. Misschien neem ik zo wel een verkwikkende duik. We moeten wachten. Wachten op de wind zodat de race kan beginnen. Ik kijk naar links en zie dat Jindra de bodem van haar glas heeft bereikt. We glimlachen naar elkaar, ons ultieme geluksmoment hier op de Douro rivier tussen de wijnvelden. Ik loop naar haar toe en schenk haar nog een beetje verfrissende witte port en tonic bij. We moeten tenslotte blijven hydrateren. Tijd voor een gezamenlijke evaluatie over onze port avonturen van deze zomer, we hebben de tijd.

Het begon allemaal tijdens ons eerste officiële bezoek aan Portugal als PortRebels. Het was vrijdag 8 juni en er was sprake van een miscommunicatie. Of we hadden de relaxte mentaliteit van de Portugezen nog niet onder de knie. Hoe dan ook, we zaten te wachten met vier glazen port voor onze onervaren neuzen. Het was dag 1 van onze port-onderzoeks-week en we brachten hem door in het informatiecentrum van het IVDP (Instituto dos Vinhos do Douro e do Porto). Het IVDP, opgericht in 1933, reguleert en controleert de kwaliteit en kwantiteit van portwijnen en zet zich daarnaast in voor de promotie van portwijn. Het heeft een fijn klein informatiecentrum waar de bezoeker alles te weten kan komen over de basis van portwijn. Daarnaast kun je er ook port proeven, maar het is natuurlijk leuker om dat in een van de cellars in Vila Nova de Gaia te doen.

Het wachten was op Paulo, een van de zeven neuzen van het IVDP. Samen met zes andere neuzen, ook wel het testpanel genoemd, controleert en test Paulo alle portwijnen voordat ze een garantiezegel krijgen. Paulo, klein van stuk met een typisch Portugese uitstraling en een grote glimlach, verwelkomt ons hartelijk. Hij begint direct met zijn uitleg en bestookt ons met moeilijke vragen. Zijn enthousiasme is overweldigend. We moeten nog een beetje wakker worden na ons glaasje port. Met rood aangelopen wangen geven we antwoord op zijn moeilijke vragen en maken er een sport van om verrassende vragen terug te stellen. Samen lopen we richting een bescheiden laboratorium, met tientallen flessen met stickers erop en reageerbuizen met rode vloeistoffen. De ruimte staat vol met testmachines en mensen in witte jassen die niet opkijken van een bezoeker meer of minder. Je zou verwachten dat deze witte jassen eerder bloedmonsters dan portwijn analyseren. We schieten snel foto’s en lopen door een smalle gang langs nog een laboratorium, een klein keukentje naar een donkere kamer.

IMG_8297

In de donkere kamer zijn drie werkplekken, met ieder 17 wijnglazen en een computer. Hierbij moet je niet denken aan de werkplek van de toekomst, waar de vrijdagmiddag-borrel de hele week duurt. Nee, deze ruimte doet denken aan een oud scheikundelokaal waar je als puber worstelde met een proef terwijl de leraar met een zure koffiemond vanachter je stoel meekeek. Dit is een kleine, niet inspirerende donkere proefruimte.

In deze ruimte testen de zeven neuzen ongeveer 5.000 wijnen per jaar. Maximaal worden 20 glazen per dag geanalyseerd, waarvan dagelijks 10% een herhaling is om te voorkomen dat een slecht humeur van de neus een Quinta de vernieling in helpt.  De wijnen worden getest op helderheid, kleur, aroma, smaak, fouten en leeftijd.
We vragen aan Paulo of hij zich aan een dieet houdt om goed te kunnen proeven, maar hij belooft ons dat hij zich nog steeds te buiten gaat aan koffie, bier en lekker eten vol met specerijen. Wij zijn onder de indruk van dit bijzondere beroep en de intensiteit waarop het IVDP de port wijnen controleert. We krijgen nog prachtige zalen te zien vol met boeken, foto’s en kaarten. We zouden hier uren kunnen kijken en lezen. Waren het niet dat bijna alles in het Portugees is geschreven.

43064837682_1cb4eb1c24_z

Voor ons is het tijd om te gaan, we hebben nog een afspraak bij Graham’s. De eerste uren van onze onderzoeksweek waren meteen vruchtbaar en het wachten meer dan waard. Paulo lijkt gecharmeerd van ons enthousiasme en onze interesse in port en bij afscheid nodigt hij ons uit voor Port Wine Day 2018. Op dat moment realiseerden we ons nog niet hoe bijzonder deze uitnodiging is en wat ons allemaal te wachten staat. Dat deze ontmoeting ons maanden later een weekend vol hoogtepunten brengt en eindigt in de zon op een rabelo boot. We bedanken Paulo voor zijn tijd en snellen ons naar buiten naar onze taxi.

Advertisements